ഫെബ്രുവരി 06 — പ്രഭാതം
“എല്ലാകാലത്തും പ്രാർത്ഥിച്ചുകൊണ്ടിരിപ്പിൻ.” — എഫേസ്യർ 6:18
നാം പ്രാർത്ഥിക്കുവാൻ പഠിച്ച ആദ്യ നിമിഷം മുതൽ എത്രയോ പ്രാർത്ഥനകൾ നാം അർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു! നമ്മുടെ ആദ്യ പ്രാർത്ഥന തന്നെ നമ്മുടെ സ്വന്തത്തിനുവേണ്ടിയായിരുന്നു — ദൈവം നമ്മോടു കരുണ കാണിക്കണമെന്നതും, നമ്മുടെ പാപം മായിച്ചുകളയണമെന്നതുമായിരുന്നു നമ്മുടെ അപേക്ഷ. അവൻ അത് കേട്ടു. എന്നാൽ അവൻ നമ്മുടെ പാപങ്ങളെ മേഘംപോലെ മായിച്ചുകളഞ്ഞശേഷവും, നമ്മുക്കു നമ്മുടെ സ്വന്തത്തിനുവേണ്ടി വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രാർത്ഥിക്കേണ്ടിവന്നു.
ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന കൃപയ്ക്കുവേണ്ടിയും, നിയന്ത്രിക്കുന്നതും തടയുന്നതുമായ കൃപയ്ക്കുവേണ്ടിയും നാം പ്രാർത്ഥിക്കേണ്ടിവന്നു; വിശ്വാസത്തിന്റെ പുതുമയുള്ള ഉറപ്പിനുവേണ്ടിയും, വാഗ്ദത്തത്തിന്റെ ആശ്വാസകരമായ പ്രയോഗത്തിനുവേണ്ടിയും, പരീക്ഷണത്തിന്റെ മണിക്കൂറിൽ വിടുതലിനുവേണ്ടിയും, കടമയുടെ സമയത്ത് സഹായത്തിനുവേണ്ടിയും, പരീക്ഷയുടെ ദിവസത്തിൽ താങ്ങിനുവേണ്ടിയും നാം അപേക്ഷിച്ചു. നമ്മുടെ ആത്മാക്കൾക്കുവേണ്ടി എല്ലാറ്റിനും അപേക്ഷിക്കുന്ന സ്ഥിരം യാചകരെപ്പോലെ നാം ദൈവത്തിന്റെ അടുക്കൽ പോകുവാൻ നിർബന്ധിതരായി.
ദൈവത്തിന്റെ മക്കളേ, നിങ്ങൾ സാക്ഷ്യം പറവിൻ — നിങ്ങളുടെ ആത്മാക്കൾക്കു വേണ്ടി മറ്റൊരിടത്തുനിന്നും നിങ്ങൾക്ക് ഒന്നും ലഭിച്ചിട്ടില്ല. നിങ്ങളുടെ ആത്മാവ് ഭക്ഷിച്ച എല്ലാ അപ്പവും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നു ഇറങ്ങിയതാണ്; അതു കുടിച്ച എല്ലാ വെള്ളവും ജീവനുള്ള പാറയായ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിൽ നിന്നു ഒഴുകിയതാണ്. നിങ്ങളുടെ ആത്മാവ് ഒരിക്കലും സ്വന്തമായി സമ്പന്നമായിട്ടില്ല; അതു എപ്പോഴും ദൈവത്തിന്റെ ദിനംപ്രതി ലഭിക്കുന്ന ദാനത്തിൽ ആശ്രയിക്കുന്നവയായിട്ടാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, അനന്തത്തിനോട് ചേർന്ന ആത്മീയ അനുഗ്രഹങ്ങളുടെ വിശാല പരിധിയിലേക്കു നിങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥനകൾ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു ഉയർന്നു.
നിങ്ങളുടെ ആവശ്യങ്ങൾ അനവധി ആയിരുന്നു; അതിനാൽ ലഭിച്ച വിതരണങ്ങളും അത്രമേൽ മഹത്തായവയായി. നിങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥനകൾ അനേകമായതുപോലെ, ലഭിച്ച കരുണകളും എണ്ണമറ്റവയായി. അങ്ങനെങ്കിൽ, “കർത്താവിനെ ഞാൻ സ്നേഹിക്കുന്നു; അവൻ എന്റെ യാചനയുടെ ശബ്ദം കേട്ടിരിക്കുന്നു” എന്നു പറയുവാൻ നിങ്ങൾക്കു കാരണം ഇല്ലയോ? നിങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥനകൾ അനവധി ആയതുപോലെ, അവയ്ക്കു ദൈവം നൽകിയ ഉത്തരങ്ങളും അനവധി ആയിരുന്നു. അവൻ ദുരിതദിവസത്തിൽ നിങ്ങളെ കേട്ടു; നിങ്ങൾ കരുണാസിംഹാസനത്തിനു മുമ്പിൽ വിറച്ചും സംശയിച്ചും അവനെ അപമാനിച്ചപ്പോൾ പോലും, അവൻ നിങ്ങളെ ബലപ്പെടുത്തി സഹായിച്ചു.
ഇതു ഓർക്കുക; ദൈവം നിങ്ങളുടെ ദരിദ്രവും ബലഹീനവുമായ പ്രാർത്ഥനകൾ ഇത്രയും കൃപയോടെ കേട്ടിരിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള നന്ദിയാൽ നിങ്ങളുടെ ഹൃദയം നിറയട്ടെ.
“എൻ ആത്മാവേ, കർത്താവിനെ സ്തുതിക്ക; അവന്റെ ഉപകാരങ്ങൾ ഒന്നും മറക്കരുത്.”